Mama en juf zijn

476951_2483547743159_1681717509_oOp facebook kreeg ik vanmorgen een ‘herinnering’ van 4 jaar geleden.
Nu krijg ik van facebook wel vaker van deze herinneringen, velen met mij waarschijnlijk.

Deze herinnering viel meer  op dan andere. Onze oudste dochter zit nu in groep 7 en 4 jaar geleden zat ze  in groep 3.
Vandaag (toch een aparte dag, zo 1x in de vier jaar) 4 jaar geleden, kreeg ze haar letterdiploma. Een hele happening in groep 3 omdat ze dan alle letters hebben geleerd.
Ik heb een foto van deze happening en ik weet nog dat ik trots was, nog steeds trots ben.
Maar ik was er niét bij. Hoe kom ik dan toch aan deze foto?
Het duurde even voor mijn geheugen het had weten terug te halen, maar ik had de foto gekregen via de mail, van een moeder die er wél bij was.

Opeens kreeg ik een apart gevoel. Het gevoel wat ik destijds namelijk ook had… een soort van zeurderig gevoel van: “Ik had erbij moeten zijn”
Destijds had ik een semi-fulltime baan waarbij ik vier dagen voor de klas stond (en de woensdag voor mijzelf en de kleuters vrij was).
Ik was er ontzettend blij mee, maar miste wel veel momenten van mijn kinderen op school of ik kon niet helpen met allerlei activiteiten. (‘mam, waarom kom jij nou niet?’)

Ik weet dat ik niet de enige ben en dat dit niet persé een ‘juffen/meesters’ dingetje is.
Voor iedere ouder met een baan is dit het geval. Er zijn momenten in het (school) leven van  je kind(eren)die je niet kun meemaken.

Voor mijn jongste had ik het geluk dat ik er wél bij kon zijn toen dit zelfde moment zich voordeed, 3 jaar geleden werkte ik minder dagen en kon ik met mijn duo een dag ruilen zodat ik wel bij het feestje aanwezig kon zijn.

Het kerstdiner of de kerstmarkt is ook zo’n moment (vind ik). Dat valt op mijn school, maar ook op de school van mijn kinderen altijd op dezelfde dag/avond. Er zijn mensen die het raar vinden in mijn omgeving dat ik dan niet tegen de school waar ik werk  zeg: ‘sorry maar ik moet bij mijn kind zijn’ Maar, de kerstmark of het kerstdiner op mijn werk hoort bij mijn werk. (Hoe zou je het zelf vinden als de leerkracht van jouw kind dat zou doen en er een invaller moet komen?)
Gelukkig heb ik een heel fijne partner die met de kinderen meegaat naar de kerstviering van zijn ‘stief’ kinderen. Of mijn ouders kunnen komen vanuit Delft.
Ik kreeg ooit van een ouder de opmerking, 5 jaar geleden: “waarom zijn jouw kinderen niet hier op de kerstmarkt?” waarop ik natuurlijk zei: “ze hebben zelf kerstdiner met een lichtjesoptocht  en kunnen hier niet zijn”
Waarop hij als antwoord gaf: “ah, gelukkig heb je zometeen 2 weken kerstvakantie”

Weer bekroop mij dat aparte gevoel en deze keer  heel dubbel. Mijn dochter was namelijk die dag ook jarig en ik had daarom 2 momenten die ik miste, haar traktatie ’s morgens maken voor de klas (wederom mijn vriend die dat met haar heeft kunnen doen) en de lichtjesoptocht.
Natuurlijk heb ik dan 2 weken vakantie, maar dat neemt niet weg dat ik dan de momentjes gemist heb en vooral, nog belangrijker ook, mijn dochter die mij miste.
Vaak vinden mijn kinderen het echt wel leuk dat ik juf ben (en willen ze mij helpen met knutselen, bedenken, spullen sjouwen) maar er zijn ook heel wat momenten (ouderavonden, studiedagen etc.) dat ze het absoluut érg stom vinden dat ik weer naar school moet. Gelukkig blijven ze daar nooit lang boos over en vinden ze het heel fijn dat ze in de vakanties meestal niet naar een oppas of opvang hoeven omdat mama gelijktijdig vakantie heeft.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s